نام پرنده : مرغ عشق (Budgerigar)

نام علمی: Melopsittacus undulatus

خانواده: طوطی سانان

اندازه و طول بدن : به طور متوسط بین ۱۸ تا ۱۹ سانتیمتر طول دارد و وزن آنها بین 25 تا 40 گرم می باشد.

تغذیه: در طبیعت از دانه‌های علف‌ها و گیاهان تغذیه می‌کنند . به عنوان حیوان خانگی، بهترین رژیم غذایی شامل غذای پلت مخصوص (که باید حداقل دو سوم رژیم را تشکیل دهد) به همراه سبزیجات تازه، میوه و مقدار بسیار کمی دانه است . تنوع غذایی برای سلامتی آنها حیاتی است.

زیستگاه: بومی استرالیا هستند و در داخل این قاره، به جز مناطق ساحلی شرق، شمال و جنوب غرب و تاسمانی، زندگی می‌کنند . در دشت‌های علفزار، بوته‌زارها و جنگل‌های باز زندگی می‌کنند و اغلب به صورت دسته‌های بزرگ دیده می شوند.

طول عمر: به طور معمول بین ۵ تا ۸ سال است، اما با تغذیه و مراقبت مناسب، گزارش‌هایی از طول عمر ۱۵ تا ۲۰ سال نیز وجود دارد.

وجه تسمیه: کلمه “Budgerigar” ریشه در زبان بومیان استرالیا دارد. برخی منابع آن را به معنای “کاکاتوی خوب” از “budgeri” به معنای خوب و “gar” به معنای کاکاتو می‌دانند . برخی دیگر معتقدند که این کلمه از زبان بومیان نیو ساوت ولز به معنای “سر کوچک و زرد” یا “خوب” گرفته شده است.

ظاهر پرنده: در طبیعت، مرغ عشق‌ها بدنی عمدتاً سبز روشن با بال‌هایی موج‌دار به رنگ سیاه و زرد دارند . با سال‌ها پرورش، بیش از ۱۰۰ تنوع رنگی مختلف شامل آبی، زرد، سفید، بنفش و غیره به وجود آمده است . پرهای ناحیه پیشانی و صورت آنها یک ویژگی مشخص است که در برخی رنگ‌ها تغییر می‌کند..

تولید مثل: فصل تولید مثل با نصب جعبه آشیانه و تغذیه مناسب (مانند مخلوط تخم‌مرغ) تحریک می‌شود . ماده هر روز یک تخم می‌گذارد و پس از حدود ۱۸ روز جوجه‌ها سر از تخم در می‌آورند و پس از ۶ هفته کاملاً مستقل می‌شوند . بلوغ جنسی آنها حدود ۱۰ ماهگی است .

مرغ عشق به عنوان پرنده خانگی: مرغ عشق به دلیل ویژگی‌های زیر یکی از محبوب‌ترین پرندگان خانگی در جهان است :

 رفتار اجتماعی و مهربان: پرندگانی بسیار اجتماعی، باهوش، ملوس و مهربان هستند و با اعضای خانواده به خوبی کنار می‌آیند . آنها به راحتی با انسان‌ها انس گرفته و می‌توان آنها را به نشستن روی دست یا حتی گرفتن نوازش عادت داد .

 توانایی سخنگویی: اگرچه صدایشان به وضوح طوطی‌های بزرگ نیست، اما توانایی یادگیری کلمات را دارند. معمولاً نرها در این زمینه مهارت بیشتری دارند .

 نگهداری آسان: نسبت به بسیاری از پرندگان زینتی دیگر، نیازهای مراقبتی ساده‌تری دارند و برای افراد مبتدی گزینه مناسبی هستند .

نکات مراقبتی: بهتر است آنها را تنها نگه ندارید، زیرا پرندگانی اجتماعی هستند و تنهایی ممکن است باعث بروز مشکلات رفتاری شود . به تحرک و بازی آنها توجه کنید و اسباب‌بازی‌های ایمن در اختیارشان بگذارید . جالب است بدانید که منقار آنها به طور مداوم در حال رشد است و برای ساییده شدن به اسباب‌بازی‌های جویدنی نیاز دارند .

تعداد گونه: اگرچه از نظر گونه‌شناسی تنها یک گونه وجود دارد، اما تنوع شگفت‌انگیزی در رنگ و ظاهر مرغ‌عشق‌ها دیده می‌شود. دلیل این موضوع، جهش‌های ژنتیکی متعددی است که در طول سال‌ها پرورش در اسارت به وجود آمده‌اند. دانشمندان حداقل ۳۲ جهش اولیه و اصلی را در مرغ‌عشق‌ها شناسایی کرده‌اند. سه دسته‌بندی ظاهری اصلی آنها به شرح زیر می باشد:

• استرالیایی: از نظر جثه و ظاهر بسیار شبیه به اجداد وحشی خود هستند و کوچک‌ترین جثه را دارند.

• آمریکایی: جثه‌ای کمی بزرگ‌تر از نوع استرالیایی دارند.

• انگلیسی: با پرورش هدفمند، جثه‌ای به‌طور محسوس بزرگ‌تر و پرهای پف‌دارتر و بلندتری پیدا کرده‌اند.