نام پرنده : طوطی گرینچیک (Green-cheeked Conure)

1. نام پرنده : طوطی گرینچیک (Green-cheeked Conure)

نام علمی: Pyrrhura molinae

خانواده: طوطی سانان

اندازه و طول بدن : به طور متوسط حدود ۲۶ سانتی‌متر طول دارد . طول بال‌های آن بین ۱۵ تا ۱۸ سانتی‌متر است. وزن این پرنده نیز بین 55 تا 85 گرم می باشد.

تغذیه: در طبیعت از میوه‌ها، سبزیجات، دانه‌ها و حشرات تغذیه می‌کند . در اسارت، رژیم غذایی اصلی آن باید از پلت‌های باکیفیت مخصوص طوطی تشکیل شده باشد و با میوه‌ها و سبزیجات تازه تکمیل گردد. مصرف دانه‌ها و مغزها باید به عنوان تشویقی و به مقدار محدود باشد .

زیستگاه: این پرنده بومی آمریکای جنوبی است و در کشورهای برزیل، بولیوی، پاراگوئه و آرژانتین یافت می‌شود . زیستگاه طبیعی آن شامل جنگل‌های کم‌ارتفاع، جنگل‌های ثانویه، جنگل‌های حاشیه رودخانه‌ها و مناطق نیمه‌گرمسیری مرطوب تا ارتفاع ۲۶۰۰ متری از سطح دریا است .

طول عمر: این پرنده در طبیعت و اسارت بین 20 تا 30 سال عمر می کند.

ظاهر پرنده: طوطی گرینچیک به طور معمول عمدتاً به رنگ سبز است. پیشانی، پس گردن و ناحیه گوش‌پوش آن به رنگ قهوه‌ای، گونه‌ها سبز و یک حلقه سفید دور چشم دارد. سینه آن قهوه‌ای و زرد، شکم مایل به قرمز، دم قرمز و پرهای پرواز آن آبی است . البته! جالب اینجاست که جذابیت طوطی‌های گرینچیک فقط به شخصیت بازیگوششان ختم نمی‌شود، بلکه تنوع رنگی شگفت‌انگیزی هم دارند. این تنوع‌ها نتیجه جهش‌های رنگی هستند که در پرورش‌های گزینشی به وجود آمده‌اند. مهم است بدانید که این‌ها نژادهای متفاوتی نیستند، بلکه همه زیرگونه‌ای از یک گونه هستند و تفاوت اصلی‌شان فقط در رنگ پرهاست.

وجه تسمیه” طوطی گرینچیک عمدتاً به رنگ سبز است. پیشانی، پس گردن و ناحیه گوش‌پوش آن به رنگ قهوه‌ای، گونه‌ها سبز و یک حلقه سفید دور چشم دارد. و اسم اصلی این پرنده نیز بر اساس ظاهر آن انتخاب شده است به معنی جوجه سبز اما اسم علمی این پرنده به افتخار یا به یاد شخصی به نام “مولینا” (Molina) که برای اولین بار این پرنده را کشف و یا معرفی کرد انتخاب شده است.

تولید مثل: این پرندگان در حفره‌های طبیعی درختان لانه‌سازی می‌کنند . ماده‌ها بین ۳ تا ۶ تخم می‌گذارند. دوره جوجه‌کشی توسط هر دو والدین حدود ۲۲ تا ۲۵ روز طول می‌کشد و جوجه‌ها حدود ۷ هفته پس از تولد، لانه را ترک می کنند.

گرینچیک به عنوان پرنده خانگی: طوطی گرینچیک یکی از محبوب‌ترین طوطی‌های خانگی در جهان است که به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود شناخته می‌شود:

این پرندگان شخصیتی بسیار بازیگوش، باهوش و اجتماعی دارند و به “دلقک‌های دنیای پرندگان” معروف هستند . آنها عاشق تعامل با انسان هستند و می‌توانند بسیار به صاحب خود وابسته شوند . همچنین در مقایسه با سایر طوطی‌های کونور، مانند کونور خورشیدی، سر و صدای کمتری تولید می‌کنند. همین موضوع آنها را به گزینه‌ای مناسب‌تر برای زندگی در آپارتمان تبدیل کرده است .این پرندگان معمولا سخنگوهای ماهری نیستند اما می‌توانند چند کلمه را یاد بگیرند. هوش بالای آنها باعث می‌شود که به راحتی ترفندهای مختلف را بیاموزند . آنها همچنین بسیار به نوازش و در آغوش گرفتن علاقه دارند و معمولاً با تمام اعضای خانواده رابطه خوبی برقرار می‌کنند .

نکات مراقبتی: این پرندگان به ساعت‌ها تحریک و تعامل روزانه، فضای کافی برای پرواز، جعبه‌ای بزرگ با اسباب‌بازی‌های متنوع و چرخشی، و رژیم غذایی سالم نیاز دارند. در غیر این صورت ممکن است دچار مشکلات رفتاری مانند کندن پرها شوند . همچنین باید از ایجاد هرگونه فضای تاریک و بسته برای جلوگیری از تحریک رفتارهای تولیدمثلی ناخواسته خودداری کرد . این پرندگان بر خلاف برخی طوطی‌سانان مثل کوکاتیل‌ها، گرد و غبار بسیار کمتری تولید می کنند. و برای حفظ سلامت پرهای خود به حمام منظم نیاز دارند. می‌توانید با غبارپاشی ملایم، قرار دادن یک ظرف آب کم‌عمق یا استفاده از نشیمنگاه مخصوص حمام، این نیاز را برطرف کنید.

تعداد گونه: طوطی‌های گرینچیک با وجود اینکه یک گونه واحد هستند، بیش از ۱۰ تا ۱۵ نوع جهش رنگی مختلف دارند که نتیجه پرورش گزینشی است. محبوب‌ترین و رایج‌ترین آنها عبارتند از: نوع معمولی (وحشی) با بدن سبز و دم قرمز، پهلوهای زرد با سینه درخشان( یلو ساید)، دارچینی (Cinnamon) با رنگ‌های ملایم‌تر و چشم‌های یاقوتی، فیروزه‌ای (Turquoise) با رنگ‌های آبی-خاکستری، و آناناسی (Pineapple) که ترکیبی گرم و روشن از دارچینی و پهلوهای زرد است. در میان جهش‌های نادرتر و ترکیبی، نام‌هایی مانند سان‌چیک (Suncheek)، مون‌چیک (Mooncheek) و نعنایی یا پاستلی (Mint) نیز شناخته می‌شوند، اما نکته مهم این است که همه این تنوع‌های رنگی هیچ تأثیری بر شخصیت بازیگوش، باهوش و اجتماعی این پرنده ندارند.